Aleksander Dugin: Ideolog wschodnio-europejskiego neofaszyzmu

Aleksander Dugin jest ideologiem ruchu określającego się nazwą Euroazjatyzmu (eksperci preferują nazwę Neo-Euroazjatyzm) będącego hybrydą panslawizmu z bolszewizmem, ezoteryką i zachodnio-europejskim neofaszyzmem. Powodem podjęcia tej tematyki jest szczególna rola Dugina nie tylko na scenie skrajnej prawicy, ale także mainstreamu politycznego Rosji.

Dugin jest nie tylko doradcą prezydenta Rosji i kilku jego ministrów, ale także doradcą ideologów partii rządzącej oraz prominentnym pracownikiem naukowym odpowiadającym za kształcenie przyszłych elit politycznych.

Ostatnimi czasy jesteśmy świadkami coraz większej aktywności środowisk duginowskich na całym świecie. Dzięki działaniom hakerów z grupy Humpty Boltay, jesteśmy w stanie poznać wpływy Dugina w świecie polityki poza Rosją, w Polsce na szczęście marginalne. Aleksandr Dugin jest współczesnym, czołowym ideologiem rosyjskiej polityki imperialnej. Początkowo aktywny w Partii Narodowo-Bolszewickiej obok Eduarda Limonowa, później profesor Moskiewskiego Uniwersytetu Państwowego. De facto czołowy filozof władzy. Stale obecny w mediach głównego nurtu. W swoich doktrynach łączy elementy tradycjonalizmu integralnego, nowej prawicy, terceryzmu, idei rewolucji konserwatywnej, filozofii prawosławnej oraz wschodnich i zachodnich tradycji ezoterycznych.

Dugin_Ossetiya

Dugin i jego zwolennicy w Południowej Osetii, okupowanej przez rosyjskie wojska części Gruzji

Dugin opublikował kilkadziesiąt książek i kilka tysięcy artykułów, które są dobrym źródłem na temat jego działalności. Utrzymuje bliskie kontakty nie tylko z szefami resortów siłowych, ale również szefami rządów niektórych państw oraz liderami ruchów neofaszystowskich. Są to kontakty jawne bądź tajne. Przekaz ideologiczny Dugina wpływa na bieżącą politykę Federacji Rosyjskiej i na wyznaczanie jej strategicznych celów przez kręgi decyzyjne. Jest on współautorem programu politycznego Komunistycznej Partii Federacji Rosyjskiej. Pochwala pakt Ribbentrop-Mołotow. Twierdzi, iż: „W wielkim starciu cywilizacji atlantyckiej i kultury eurazjatyckiej to wszystko, co znajduje się między nami – Polska, Ukraina, Europa Środkowa – musi zniknąć, zostać wchłonięte”. Mimo to, ma swoich zwolenników w Polsce.

Ruch eurazjatycki bywa nazywany intelektualną partię władzy, Dugin wprost ideologiem Putina, a jego Centrum Eurazjatyckich Inicjatyw Geopolitycznych – drugim MSZ Rosji. Aneksja Krymu przebiegała dokładnie według scenariusza nakreślonego przez Dugina wkrótce po wojnie w Gruzji w 2008 roku. Oficjalnie jednak Dugin krytykuje Putina za „liberalizm”, a Moskiewski Uniwersytet Państwowy na skutek petycji podpisanej przez 10 000 osób pozbawił go stanowiska profesora za anty-ukraińską wypowiedź. Mimo to, nie odsunięto go od uczelni całkowicie. Udziela wykładów jako pracownik zewnętrzny. Bliskie mu kręgi nie tylko prawicowe, ale i lewicujące biorą aktywny udział w wojnie propagandowej prowadzonej przez Rosję.

2013-08-09-the_old_and_new_european_friends-01 (1)Dugin+Perincek-Turcia

Z lewej: Aleksander Dugin i Doğu Perinçek z tureckiej Partii Pracy. Z prawej: Dugin i Gabor Vona, lider Jobbika

Punktem wyjścia dla teorii Dugina jest twierdzenie Fukuyamy o końcu historii. Dugin zgadza się z twierdzeniami zwolenników dominacji liberalizmu, iż tzw. „druga droga” czyli komunizm oraz „trzecia droga” czyli faszyzm zostały obalone. Próbuje sprzedać w ten sposób zachodniej dominacji i globalizacji produkt zwany „czwartą teorią”. Proponuje anty-zachodnią krucjatę czym zbiera wokół siebie zarówno neofaszystów jak i neobolszewików lub zagubionych anarchistów czy pomylonych konserwatywnych intelektualistów. Pod płaszczykiem tzw. Czwartej Teorii, której poświęcił nawet książkę sprzedaje zarówno euroazjatyzm jak i narodowy bolszewizm. W Polsce jego zwolennicy grupują się wokół ruchu nacjonalistycznego, panslawistycznego, a także pośród stalinistów. Sympatykiem jego wizji, z czołową rolą Rosji jest także główny amerykański ideolog rasistowski oraz były przywódca Ku-Klux-Klanu – David Duke.

dukeandnikolai

Z lewej: David Duke i Nikolai Kuryanovich, dyrektor irkuckiego oddziału Rosyjskiego Państwowego Uniwersytetu Handlowo-Ekonomicznego, poseł rosyjskiego parlamentu w latach 2003-2007 i członek Centralnej Rady Narodowo-Socjalistycznego Ruchu „Słowiański Sojusz”. Z prawej: David Duke i Aleksander Dugin

W kontekście obecnej sytuacji międzynarodowej, warto wspomnieć, iż w Internecie dostępne są wypowiedzi Davida Duke’a dla rosyjskiej państwowej telewizji anglojęzycznej Russia Today oraz audycje na temat sytuacji na Krymie czy wojny między rosyjskimi chrześcijańskimi wartościami rodzinnymi, a syjonistycznym Hollywoodem i amerykańskim establiszmentem. Podobnie jak część ideologów rosyjskiej tradycji prawosławnej, Dugin wierzy w misyjną rolę Rosji i Rosjan, łączy to jednak z elementami ideologii islamskich (chodzi o sulfizm wywodzący się z Iranu) oraz zachodnimi koncepcjami okultystycznymi (Dugin jawnie afirmuje Aleistera Crowleya). Nawet symbolem ruchu euroazjatyckiego jest Gwiazda Chaosu, symbol magiczny zaczerpnięty z literatury fantasy.

Euroazjatyzm jest ideologią tzw. „sojuszu ekstremów”. Uznaje, iż zatarte zostały różnice między lewicą, a prawicą oraz, że zarówno komunizm jak i faszyzm były ruchami antykapitalistycznymi, natomiast atakowały kapitalizm z dwóch różnych pozycji. Ten dogmat odnosi się tak naprawdę do sprzeciwu faszyzmu wobec demoliberalizmu, przy okazji afirmując tendencje bolszewickie, które w praktyce odeszły od pierwotnych idei komunistycznych, natomiast stały się nośnikiem tendencji totalitarnych, w rozumieniu marksistowskim drobnoburżuazyjnych. Wyznawcy Dugina nie są szczególnie widoczni dla ruchu antyfaszystowskiego, ponieważ koncentrują się na innego rodzaju działalności niż większość europejskich neofaszystów. Usiłują nie tyle narzucać swoje idee, co oddziaływać na świadomość społeczeństw, aby te nie do końca świadomie przyjęły określone zachowania i poglądy jako własne. Prowadzą politykę infiltracji kulturowo-ideologicznej ośrodków akademickich, środowisk artystycznych oraz dziennikarskich, które mają wpływ na kształtowanie zbiorowej świadomości liderami opinii w swoich środowiskach.

Nie jest przypadkiem, iż na konferencjach naukowych obok Dugina i innego ideologa euroazjatyzmu, Walerija Korowina pojawia się kierownik Zakładu Badań Wschodnich Instytutu Nauk Politycznych UW – dr hab. Tadeusz Bodio, a jeden z jego podopiecznych – dr Przemysław Sieradzan, wymieniany w skradzionych przez hakerów mailach Dugina jako „przyjaciel Rosji”, jest związany z polską sekcją Euroazjatyckim Związkiem Młodzieży – EZM. Wpływy duginowskie w Europie szczególnie silne są we Francji poprzez Front Narodowy, a po wyborach parlamentarnych również w Grecji poprzez nową koalicję rządzącą. Jeszcze przed greckimi wyborami zarówno Marine Le Pen jak i Dugin liczyli na zwycięstwo Syrizy będącej w ich mniemaniu partią antyzachodnią. Euro-deputowani Syrizy głosowali przeciwko sankcjom wobec Rosji w związku z konfliktem na Ukrainie. Dużo gorszy jest jednak koalicjant greckiej lewicy: Niepodlegli Grecy – Anel. Jest to ugrupowanie narodowo-konserwatywne, antysemickie i anty-imigranckie. Jego deputowani znani są z wiary w teorie spiskowe. Jeden z posłów Anelu jest również założycielem działającego od 2001 Patriotyczno-Socjalnego Ruchu „Grecko-Rosyjski Sojusz”.

duginosyriza

Z lewej: 12 kwietnia 2013, pierwszy z lewej: obecny minister spraw zagranicznych Grecji: Nikos Kotzias z Syrizy. W środku: Alekdander Dugin. Kotzias jest profesorem Teorii Politycznych Studiów Europejskich i Międzynarodowych na Uniwersytecie w Pireusie. Z prawej: Dugin podczas wykładu na temat geopolityki Rosji w Instytucie Stosunków Międzynarodowych na Uniwersytecie Panteion

Trudno jest wykazać, od kiedy Syriza kontaktuje się z Duginem. Prawdopodobnym łącznikiem między grecką lewicą, a ideologiem rosyjskiego neofaszyzmu, jest związany z Duginem, dyrektor marginalnego think tanku, Rosyjskiego Centrum Geopolitycznych Ekspertyz – Gieorgij Gavrish, który mieszkał w Grecji na przełomie 2012 i 2013. Za zaproszenie Dugina na greckie uniwersytety w kwietniu 2013 odpowiedzialny jest natomiast obecny minister spraw zagranicznych Grecji – Nikos Kotzias. Innym prawdopodobnym łącznikiem między Syrizą a Duginem jest Dimitris Konstantakopoulos, członek Syrizy i moskiewski korespondent Ateńskiej Agencji Informacyjnej. Na portalach euro-azjatyckich można znaleźć wywiad Konstantakopoulos z Duginem i wywiad Dugina z Konstantakopoulosem przeprowadzone w tym samym czasie. Po powrocie z Grecji, Dugin napisał artykuł w którym określił Syrizę mianem greckiego „ewentualnego partnera” podczas „globalnej rewolucji”. Naziści ze Złotego Świtu zostali określeni jako „interesujący” z zaznaczeniem, iż należy współpracować ze wszystkimi siłami dzielącymi pryncypia. We wrześniu 2013, Konstantakopoulos wysłał Duginowi tekst w którym tłumaczył dlaczego konieczne z punktu widzenia euro-azjatyzmu jest udzielenie pełnego wsparcia Syrizie w walce z Międzynarodowym Kapitałem.

Tekst ukazał się w piśmie Pod Brukiem Leży Plaża.

Reklamy

Posted on Marzec 4, 2015, in Euroazjatyzm, Kontakty Międzynarodowe, Rosja and tagged , , , , . Bookmark the permalink. 2 Komentarze.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: